|
قلمموها را میتوان از چند نظر بررسی کرد:
از نظر طرز قرار گرفتن الیاف: به گونههای بادبزنی، تخت و گرد تفکیک میشود از نظر کاربرد: به قلمموهایی که برای رنگ روغن و دیگری قلمهایی که برای آبرنگ به کار میرود تقسیم کرد. از
نظر اندازه: برای اندازههای گوناگون قلممو شمارههایی قراردادی تعیین
میشود. از متداولترین و پرمصرفترین قلمموهای مورد استفاده در سبک رنگ
روغن قلمموهای ۴، ۸، ۱۲ هستند. از نظر جنس موها: قلمموها از موی
جانوران یا الیاف مصنوعی پلاستیکی ساخته میشوند. قلمموهایی که از موی دُم
سمور ساخته میشوند کیفیت خوبی دارند و حالت فنری و انعطاف پذیرشان و نوک
تیز آنها برای نقاشی آبرنگ و رنگ روغن مناسب است. این قلمموها توانایی
بالاتری برای جذب آب دارند. قلمموی مورد استفاده در نگارگری از نوع نرم
و مناسب برای آبرنگ است. نگارگران ایرانی برای قلم گیری و صورت سازی از
قلممویی که از موی گربه ساخته شده، استفاده میکنند، این قلمموها خود بر
دو نوعند: گندمی و شمشیری (نیزهای) قلمموی گندمی برای پرداز و قلم موی
شمشیری برای قلمگیری بکار میرود. از نکات مهم در استفاده از قلممو
توجه به ترکیب کردن رنگها و استفاده از رنگهای مناسب برای زمینهاست. جهت
دادن به قلممو باعث دادن حجم به تصویر میشود و آن را از مسطح بودن
درمیآورد. اگر هدف نگارگر رنگ زدن به سطح وسیعی باشد از قلمموی دارای
سر مربعی شکل و اگر هدفش رنگ کردن بخش کوچکی از یک طرح باشد از قلمموی سر
گرد استفاده میکند.
|